Toekomstdenken

2058. Het jaar dat onze kinderen onze leeftijd hebben. Wat doen we met onze tijd? Welke keuzes maken we? Welke organisaties bouwen we? Hoe bewegen we naar een wensbare toekomst op een gezonde planeet?

Waarom toekomstdenken?

Het lijkt vaak alsof de toekomst ons overkomt. Alsof alles tegelijk gebeurt, en we niet weten wat vandaag brengt, laat staan morgen of over 20 jaar. Dat kan verlammend zijn. En ook bevrijdend: er ontstaat ruimte om te experimenteren. Een toekomstbeeld geeft handelingsperspectief en richting.

Een toekomstbeeld voorspelt de toekomst niet,
het maakt de richting voelbaar.

Waarom wensbaar?

Waarom zouden we enkel met doemscenario’s rekening houden? Wat als we zouden kiezen voor een toekomst die we onze kinderen en kleinkinderen wél toewensen? Wensbaar betekent voor iedereen iets anders, en nodigt dus uit tot gesprek. Het brengt mensen samen rond gedeelde waarden en verlangens, en, even belangrijk, rond de verschillen. Daarom zijn het wensbare toekomsten, als meervoud: ze zijn meerstemmig.

We durven verbeelden, we hopen actief.
En we weten dat de kiemen van de oplossingen al vervat zitten in vandaag.
We voelen ze.

Waarom nu?

Wij weten: de kiemen van onze wensbare toekomsten zitten al in onze huidige organisaties. Ze vormen een levend kompas, dat meegroeit, meerstemmig is, en zijn wortels heeft in het nu. En dat doet wat geen enkel datamodel kan: het nodigt uit om te creëren en samen te werken. Het activeert mensen voor iets dat de moeite waard is om voor te werken.

Samen zorgen we voor vuurwerk, structuur, richting,
innovatie, regeneratie, rouw,
joy, beweging, impact, verbinding en overvloed.

Handvaten

Hoe bouw je aan een wensbare toekomst binnen een steeds veranderende context? Dat doen we met heuristieken. Ze helpen ons om met intentie te bewegen, keuzes te maken die juist voelen, en plezier te hebben tijdens het wereldverbeteren.