Lees
Het is 2050. Het jaar van De Grote Depressie.
De wereldeconomie stort in elkaar.
Het systeem wankelt, kraakt en piept.
De mensheid ook.
Big tech heeft ons niet gered.
AI ook niet.
Moeder Aarde redt zichzelf.
Maar dan doet de mens iets wonderbaarlijks.
We bouwen een collectieve wereld, met een plek voor iedereen. Onze plek wordt niet wat ze was, maar wel wat ze kan zijn: bewoonbaar, rechtvaardiger, weerbaarder. We leren omgaan met de paradox: herstel vraagt om ingrijpen, terwijl datzelfde ingrijpen ooit verwondde.
We weten dat we er nog lang niet zijn, maar de collectieve kracht die we opnieuw vinden helpt ons bewegen naar een wensbare toekomst.
Dit is het toekomstbeeld uit het boek Ministerie van de Toekomst van Kim Stanley Robinson. Een boek dat onder je vel kruipt. Voelbaar.
